Dirk uit Zuid

Dravers.nl heeft enkele leden gevraagd om een blog bij te houden op onze website. Een van deze leden is Amanda Brouwer met de draver Dirk uit Zuid die tegenwoordig een succesvol springpaard is. Hieronder stellen zij zich aan jullie voor.

Dirk uit Zuid


Ik ben Amanda Brouwer, ik was zelf als klein meisje al besmet met het paardenvirus en was altijd op de manege te vinden. Op de middelbare school ging ik stage lopen op de draverij van Jan de Leeuw in Hoofddorp. Mijn liefde voor dravers was geboren en ik was iedere vrije minuut in de stal of als bijrijder op de trainingskar te vinden, en het mooiste was natuurlijk als ik zelf een stukje mocht rijden. Op mijn twintigste kocht ik mijn eerste eigen draver, maar helaas had zij zoveel lichamelijke gebreken dat ik maar heel kort plezier van haar heb gehad. Hierdoor was ik huiverig om weer een draver te kopen en heb jaren lang dressuur en springpaarden gehad en was zelf ook regelmatig in de dressuurring te vinden.

Mijn jongste zoon Boaz is besmet met hetzelfde paardenvirus. Hij is nu bijna 16 jaar en stond als klein smurfje van twee jaar al naast de rijbaan als ik aan het rijden was te wachten tot ik ging uitstappen. Want dan mocht hij voorop. Hij wou maar één ding, hij wou leren ponyrijden. Toen hij zes werd was het eindelijk zover. Eerst op de manege aan de longeerlijn leren draven en lichtrijden en na een aantal lessen in de groep. En na een paar maanden zijn eerste eigen pony gekregen. Een Shetlandermerrie van 16 jaar oud, echt een gebakkie. Maar wat een fijne pony was dat. Op zijn zevende begonnen ze bixiewedstrijden te rijden. Voornamelijk dressuur, Boaz vond springen toen nog een beetje eng. Toen hij van de Shetlander af gegroeid was kwam er een Welsh A pony, en daarmee begon ook de spring carrière van Boaz. Met deze pony werd hij voor het eerst Regiokampioen en omdat kleine jongetjes groeien kwam er nog een iets grotere springtopper waar hij ook Regiokampioen mee werd en waar hij voor het eerste Z springen mee werd.

In 2014 gingen wij verhuizen van Noord Holland naar Drenthe. De pony kwam aan huis te staan en er moest er één bij, want alleen staan is ook geen optie. Kennissen van mij hadden een zelfgefokte draver die te koop stond omdat hij niet geschikt was voor de drafsport. Ik was zoekende naar gezelschap voor de pony. Door het net gekochte huis en de aanstaande verhuizing een klein budget. Ik had mijn wedstrijdambities op een laag pitje gezet, dus een draver om lekker mee te boscrossen leek me prima. En daar stond Dirk uit Zuid, vier jaar oud, 1,48cm groot. Net onder het zadel. Zoon van Titus Boko en Patty Shoeing en ik was verkocht. Dirk ook, aan mij! In mijn wildste fantasie had ik toen niet kunnen bedenken welke toekomst Boaz en Dirk tegemoet zouden gaan.

Omdat Dirk niet zo groot is kon Boaz er ook makkelijk op. Ja en dat heb ik geweten! Het was vanaf de eerste keer dat Boaz op Dirk zat meteen duidelijk, deze twee hebben een klik, en niet zo’n kleintje ook! Binnen no time waren ze achter het huis over het tuinmeubilair aan het springen. Uiteraard moest ik komen kijken om al die capriolen te bewonderen. En al snel vroeg Boaz of Dirk mee mocht op oefenparcours. Tot mijn verbazing had Dirk binnen de kortste keren de hindernissen in het oefenparcours onder de knie. En ja hoor, ik zag de vraag al aankomen. Mam, mag ik een startpas met Dirk?

Mijn eerste reactie was. Als jij jezelf belachelijk wil maken door met een draver naar een springwedstrijd te gaan moet je dat vooral doen, maar niet piepen als iedereen je uitlacht. Dirk kon nog niet eens normaal galopperen, dus ik voelde het commentaar al aankomen. En ik had ook niet het gevoel dat Boaz die toen 14 jaar was al kon inschatten hoeveel commentaar hij over zich heen zou krijgen en je wil je kind uiteraard niet gekwetst zien worden, dus ik had er zo mijn bedenkingen bij. Boaz verzekerde mij dat het hem helemaal niets uitmaakte hoe het publiek zou reageren, hij ging de ring in met Dirk.

De allereerste wedstrijd in de B was voor mij een aanslag op mijn zenuwen. Er spookte van alles door mijn hoofd. Als Boaz maar blijft zitten, als Dirk maar niet weigert, alle doemscenario’s passeerden de revue. Ik zie ze nog de ring in komen, op hun dooie gemakkie. De bel gaat, Boaz groet en ze beginnen te draven, springen foutloos alle hindernissen vanuit draf, want dat galopperen wou nog niet helemaal lukken. Ik hoor de reacties vanuit het publiek, uiteraard commentaar en een beetje gelach. De jury moet stijlpunten geven, die waren uiteraard niet zo hoog. Maar foutloos is foutloos en er staat nergens dat het in galop moet. De eerste twee winstpunten zijn binnen en ik zie een breed lachend kind uit de ring komen. Mam, topper die Dirk. Volgend jaar zijn we Z, let maar op….