Draver

De draver is een ras dat al meer dan 200 jaar gefokt wordt op pure draf- of telgangsnelheid. En toch, als je een draverliefhebber vraagt wat hem of haar nu zo aanspreekt in het ras zal het antwoord 9 van de 10 keer luiden: het geweldige karakter. Toegegeven, niet iedereen kan ermee overweg, maar kun je dat wel dan zijn dravers fantastische paarden.

Eerlijk, gevoelig, intelligent en kritisch

Dravers hebben doorgaans een heel ander karakter dan de warmbloeden waar de meeste mensen ervaring mee hebben. Ten eerste zijn dravers zowel fysiek als psychisch heel gevoelig. Ze reageren op de kleinste details in hulpen en lichaamshouding, en zijn snel bang en beledigd als je ze oneerlijk behandelt. ‘ Dit is vergelijkbaar met het karakter van een arabier: behandel je ze eerlijk en goed, dan heb je een vriend voor het leven die voor je door het vuur gaat. Maar behandel je ze slecht, dan kun je er niks meer mee aanvangen. Schreeuwen, slaan, schoppen en straffen hebben dus echt helemaal geen zin, maar als je je rustig, geduldig en begrijpend op kunt stellen kun je alles met ze bereiken, zelfs dingen waarvoor ze in eerste instantie niet geschikt zijn.

Dravers zijn ook 100% eerlijke paarden: als je een band met ze hebt kun je altijd op ze rekenen. Ze zullen nooit proberen zich ergens onderuit te werken, maar zetten zich volledig in om te doen wat je vraagt, tot in het extreme toe. Maar ben jij oneerlijk, bijvoorbeeld door hem te straffen voor iets dat hij gewoon niet begrepen heeft, of door iets onmogelijks te vragen, dan kom je erachter wie de meeste wilskracht heeft!

Daarbij zijn dravers erg intelligent; ze hebben het meteen door als je hen probeert voor de gek te houden. Ze zullen dit niet snel vergeten, en als je een draver eenmaal tegen je in het harnas hebt gewerkt kun je er niet veel meer mee beginnen, en zul je heel veel moeite en geduld moeten tonen om ze weer voor je te winnen. Daar staat tegenover dat ze door hun intelligentie in staat zijn met je mee te denken, en zodoende samen te werken om een goed resultaat te bereiken. Ook leren ze ongelooflijk snel.

Tenslotte zijn dravers heel kritisch, zowel ten opzichte van hun baasjes als ten opzichte van hun eigen prestaties, wat een direct gevolg is van de hoge intelligentie. Baasjes moeten zich eerlijk, rustig en begrijpend gedragen. Goed uitleggen wat ze willen en hoe het gedaan moet worden. Vooral niet boos of ongeduldig worden, en ervan uitgaan dat het paard altijd zoveel mogelijk zijn best doet. Niet alleen richting hun baasjes maar ook ten opzichte van zichzelf zijn ze heel kritisch. Als ze iets niet begrijpen, of het wel begrijpen maar het lukt niet goed, dan raken ze gefrustreerd. Dit uit zich door nerveus, overdreven gedrag, niet meer reageren op hele simpele hulpen, en op een gegeven moment gaat gewoon niks meer goed. Dit moet je als ruiter op tijd doorhebben, even een rustpauze inlassen, een stapje terug en rustig opnieuw beginnen. Word je als ruiter zelf gefrustreerd of zelfs boos, dan wordt het alleen maar erger, want dit begrijpt het paard niet waardoor hij nog gefrustreerder wordt.

Kortom, dravers hebben geen gemakkelijk karakter. Maar bij een draver kun je er zeker van zijn dat je alles terugkrijgt wat je hem geeft: eerlijkheid met eerlijkheid, vertrouwen met vertrouwen, agressie met agressie of juist apathie. Voor de invoelende ruiter biedt dit ongekende mogelijkheden de rijstijl te verfijnen en een geweldige communicatieve band op te bouwen met een intelligent wezen. Bovendien zal een draver puur op karakter ver kunnen komen in disciplines waar hij in eerste instantie niet geschikt voor is omdat hij zich altijd voor meer dan 100% zal inzetten. Voor diegene die een ongecompliceerd huis-, tuin- en keukenpaard wilt dat zich nergens aan stoort is een draver een minder geschikte keuze.

Naast het fijne karakter, is het mooie van dravers dat je ze in allerlei soorten en maten hebt. Omdat de draver al eeuwenlang voor maar één doel gefokt is, namelijk zo hard mogelijk draven, is er geen bepaalde rasstandaard. Hierdoor is er een grote verscheidenheid aan uiterlijke verschijningen mogelijk tussen én binnen de draverstamboeken. Sommige staan duidelijk erg hoog in het bloed, andere zijn zwaarder gebouwd, tot zelfs een barok uiterlijk. Toch is er een aantal kenmerken te noemen dat karakteristiek is voor de meeste dravers.

Achterhand:

  • De Draver heeft een gespierde achterhand, met een lang, schuin aflopend kruis. Dit is de motor van een racepaard, en die is natuurlijk wat zwaarder uitgevoerd dan die van de standaarduitvoering!
  • De achterbenen zijn lang, wat er soms toe kan leiden dat de draver overbouwd is.

Voorhand:

  • De voorbenen zijn relatief kort, met gespierde bovenarmen.
  • De voorhand is relatief smal, net als hoofd en hals.
  • De schouder is lang en redelijk schuin om een ruime voorbeenbeweging te verkrijgen.
  • De hals is van gemiddelde lengte en meestal niet al te zwaar bespierd.

Benen:

  • Het beenwerk is meestal vrij fijn en zonder veel behang, hoewel er ook dravers zijn met grover beenwerk en behang.
  • De hoeven zijn meestal vrij smal en lang.

Hoofd:

  • Het hoofd van een draver is vrij lang, het profiel kan variëren van iets hol tot recht.
  • De ogen staan vrij hoog in het hoofd en zijn groot, met een intelligente,vriendelijke uitdrukking.
  • De oren zijn normaal tot lang
  • De snuit is vrij smal, met grote neusgaten.

Verder hebben de lichaamsbouw en de mate van bespiering te maken met de specialisatie. Een lange afstandsdraver zal eerder langgelijnd, licht en pezig gebouwd zijn, en een sprinter is breder en zwaarder bespierd. Daarnaast ziet een draver die omgeschoold is tot rijpaard er ook anders uit qua bespiering.